احكام در ميان مردم با نيتى شايسته زيرا كه حكم در دادگرى ستمديده از ستمگر است و گرفتن حق ناتوان است از توانا ، به پا داشتن حدود خدائيست بر سنت‌ها و روشها از آنها كه شايستگى بندگان خدا و شهرها را دارد . پس براى قضاوت و داورى از ميان مردم اختيار كن بهترين كس را در نظر خود و مردم براى دانش و بردبارى و پارسائى و بخشش از كسانى كه كارها بر او مشكل نيايد ، نزاع‌كنندگان رأى خود را بر او تحميل نكنند در لغزش پايدارى نكند ، از بازگشت حق هر گاه آن را شناخت درمانده نشود ، نفسش بآز و طمع مايل نباشد ، بفهم اندك بدون انديشه‌ى كافى اكتفا نكند ، از همه بيشتر در شبهات ايستادگى كند ، از همه فراوانتر دليلها را بگيرد . در رفت و آمد نزاع‌كنندگان كمتر كسل شود ، در روشن كردن كارها از همه شكيباتر ، هنگام روشن كردن حكم از همه برنده‌تر ، از كسانى باشد كه ستايش مردم او را به خود بينى نكشاند و فريب نخورد ، گوش به تبليغات مردم ندهد . پس كار قضاوت خويش را به كسى كه داراى اين صفات است واگذار و اينان اندكند بعد فراوان كن دلجوئى و نگهدارى داورى او را و باز كن در بخشش را براى او تا حدى كه تهىدستى از او دور و به او كمك شود و با بخشش تو نيازش بمردم كمتر باشد و از نظر درجه مقامى بزرگ به او بده كه ديگران از نزديكان تو در او طمع نكنند تا بدين جهت از فريب خوردن مردم در پيش تو آسوده خاطر باشد ، در همراهيت از او احترام كن ، در همنشينيت او را نزديك خود بنشان ، داورى او را امضا و قبول كن ، فرمانش را اجرا كن ، بازويش را محكم نما ، همكارانش را از بهترين دانشمندان و خردمندان و پارسايان ، پند دهندگان براى رضاى خدا و بندگان خدا قرار ده تا در چيزهائى كه بر او اشتباه مىشود بحث و گفتگو كنند تا با آنان مهربانى كند بواسطه‌ى دانشى كه از او ناپديد بوده تا آن دانشمندان گواهان بر داورى او در ميان مردم